Dźwięk – wrażenie słuchowe spowodowane falą akustyczną rozchodzącą się w ośrodku sprężystym (ciele stałym, płynie, gazie). Częstotliwości fal, które są słyszalne dla człowieka, zawarte są w paśmie między wartościami granicznymi od ok. 16-20 Hz do ok. 16-20 kHz.

Dźwięki są drganiami, które odbieramy za pomocą słuchu. Inaczej niż w przypadku promieniowania elektromagnetycznego, dźwięk musi rozchodzić się w ośrodkach stałym, ciekłym lub gazowym.

Prawie każde ciało może drgać, wytwarzając dźwięki. Niekiedy drgania te można zauważyć gołym okiem, jak na przykład wibracje strun gitary basowej. Wibracje mogą być również niezauważalne. Gdy flecista dmie w otwór swego instrumentu, wprawia w drgania słup powietrza zamknięty w jego wnętrzu.

Niezależnie od źródła dźwięku, jego drgania wprawiają w podobne wibracje otaczający to źródło ośrodek, na przykład powietrze. Drgania wędrują w ośrodku i docierają do odbiornika, na przykład ucha. W uchu drgające powietrze pobudza do wibracji błonę bębenkową, a cały system kostek i zakończeń nerwowych zamienia drgania na sygnały elektryczne biegnące do mózgu. Dopiero tam drgania ośrodka są interpretowane jako dźwięki.